Als professional wil ik jullie mijn oprechte excuses maken. Want wat krijgen jullie om je oren midden in het scheidingsproces? Een greep uit de top tien van het professionele repertoire.

JE MOET:.

1. De kinderen op de eerste plaats zetten - zie blog.
2. Respectvol met elkaar omgaan - nou, nu lukt dat (soms) gewoon even niet.
3. Collega-ouders worden - wat?
4. Partners in ouderschap worden - nogmaals: wat?
5. Je conflict oplossen - ja, als dat kon hè, dan zat ik hier nu niet middenin.
6. Zorgen dat de kinderen gewoon door kunnen met hun leven - zijn we tamelijk druk mee bezig.
7. Openstaan voor de behoeften van de kinderen - lukt niet elke dag, het is me soms te veel.
8. Je ex van alles gunnen - sodemieter op, eerst kijken waar ik recht op heb.
9. Een ouderschapsplan opstellen voor vele jaren - hoe dan? Ik weet niet eens hoe mijn leven er over drie weken uitziet.
10. Je eigen gevoelens aan de kant zetten - ik ben zojuist zelf al aan de kant gezet, mag ik even bijkomen?

Dat is nu precies waar het niet zo lekker loopt in scheidingsland. Je zit in een onveilige rollercoaster en je hebt geen idee wat je eindpunt is. En toch word je gebombardeerd met dit soort zinnetjes.

Ook ik heb mij hier weleens schuldig aan gemaakt. Oprecht nogmaals mijn excuses als ik dit tegen jou heb gezegd. Ik doe het nu niet meer, omdat ik zie, hoor en weet hoe pijnlijk het kan zijn. En zeg het, als ik het wel doe.

Vraag tijd
Jullie zijn en blijven ouders, daar verandert niets aan. Wat maakt dat professionals een andere benaming voor jullie gaan verzinnen omdat je gescheiden bent of gaat scheiden?

Er verandert wel degelijk iets: jullie zijn geen liefdespartners meer. En dat is pijnlijk, niet normaal. Neem daar de tijd voor en vraag die tijd ook aan je omgeving. Bespreek met je partner, en met de begeleider van het scheidingsproces, dat er een diepe wond is ontstaan en dat je wereld is ingestort. Alles is wankel. Je bent kapot van verdriet. Je moet van alles gaan regelen voor je toekomst. En dan is het heel gebruikelijk dat de kinderen of respectvol met elkaar omgaan er even bij inschieten. Ook al wil je dat echt niet, en doe je je stinkende best om dat te voorkomen.

Vraag hulp en steun
Vergeet niet: jullie hebben hulp nodig bij het afwikkelen van jullie liefdesrelatie en de kinderen kunnen ook wel wat hulp gebruiken. Samen hulp vragen als gezin, er samen uitkomen en samen verdergaan. Los van elkaar, dat wel, en toch als gezin in verbinding blijven.

Het kan echt. En krijg je bovenstaande zinnetjes om je oren? Zeg dan: "Ik doe mijn best vanuit mijn diepe dal van verdriet en het wordt beter".


Tja, als er dan toch een benaming aangegeven moet worden, stel ik voor: LOSOB (spreek uit als Los Op). Liefdesrelatie Over Samen Ouders Blijven. Een beetje humor kan geen kwaad. Toch?

Heb jij nog tips voor mij als professional? Die hoor ik heel graag via anneke@gezinsvriendelijkscheiden.nl.