Over Mariëlle van der Laan

In 2002 kregen mijn man en ik het bericht dat de twee overbuurkinderen, van een collega van mijn man, hun moeder waren verloren aan kanker en dat hun vader ook zou overlijden aan deze ziekte. Er waren geen opvangmogelijkheden voor deze kinderen en ons hart ging open. Op 9 januari 2003 hebben we kennisgemaakt met de kinderen en 10 januari 2003 zijn ze bij ons komen wonen. Inmiddels was ik zelf 3 maanden zwanger. Een half jaar later is hun vader overleden en een maand daarna is onze zoon geboren. Alle boeken en artikelen die ik kon lezen over rouw en verlies heb ik verslonden en wij werden ook enorm gesteund door onze omgeving. Het proces waarin onze twee pleegkinderen zaten was intens verdrietig en ik besefte ook dat zij niet de enigen waren.

Wat doe ik met die kennis?
Wat deden de ondersteuning voor en de integratie van onze pleegkinderen in ons gezin? Wat betekende hun verlies en verdriet voor hen en voor ons? Met mijn eigen ervaring ben ik er niet en ik heb besloten om mijn expertise uit te bouwen op het gebied van verlies en rouw. In 2006 ben ik begonnen met de opleiding Post HBO Rouw- en verlies Kinderen en Jongeren. In 2008 ben ik gestart met mijn eigen praktijk en van daaruit heb ik de volgende trainingen/opleidingen gevolgd: 

  • Provocatief coachen
  • Weerbaarheidstraining Kiezel en Druppel
  • Een taal erbij
  • Kindbehartiger
  • Mattenspelbegeleider
  • Omgang met de connectie tussen verlies en conflict
  • Ouderonthechting
  • Meldcode
  • Schipcoach
  • Systemisch lichaamswerk en ziekteopstellingen
  • Verdiepingstraining systemisch lichaamswerk en ziekteopstellingen

Wat kan er beter?
Door mijn jarenlange ervaring op het gebied van individuele gesprekken en lotgenotengroepen heb ik gezien wat de kracht is van beide invalshoeken. Een luisterend oor bieden is voor veel kinderen en volwassenen belangrijk. Daarnaast werk ik oplossingsgericht en kijk graag waar de cliënt naar toe wil bewegen. Emoties zijn tijdens een scheiding voor kinderen niet altijd makkelijk, omdat ze regelmatig in de knel komen met hun loyaliteit naar beide ouders. Om hier ruimte voor te bieden en dit bespreekbaar te maken is al heel belangrijk.

Maatwerk of één methode?
Als je te maken krijgt met rouw en verlies dan kun je niet anders dan maatwerk leveren als begeleider/coach. Ieder persoon is immers verschillend en dat vergt een andere kijk op het rouw- en verliesproces van mij als coach. Ik heb mijzelf verschillende methodes eigen gemaakt en pas toe wat ik op dat moment intuïtief nodig heb.

Hoe werk ik? 
Ik werk vanuit intuïtie en kijk wat er op dat moment nodig is. Soms is dat voor ouders een stukje psycho educatie en voor kinderen een luisterend oor. Wat zijn hun zorgen, wensen of eisen? Met een collega heb ik de verkenningskaart en de Zilveren Maan methode ontwikkeld. Hierin kunnen kinderen en ouders op een speelse wijze inzicht krijgen en uiting geven aan hun huidige belevingswereld.

Wie ben ik? Kinderen, jongeren en hun ouders geven vaak aan dat ik betrokken en open ben, goed kan luisteren en dat ze het fijn vinden om met mij in gesprek te gaan. Ook zeg ik waar het op staat en ben ik duidelijk. Het onderwerp wat we bespreken is vaak niet zo leuk en dat zorgt ervoor dat de drempel vaak hoog is om de praktijk binnen te stappen. Na afloop hoor ik regelmatig dat ze opgelucht de deur uitgaan en blij dat ze het gesprek zijn aangegaan.

Ben ik alleen bezig met scheidingen? 
Nee, ik werk vanuit mijn praktijk met alles rondom rouw en verlies. Scheidingen, ziekte, jonge mantelzorgers en overlijden. In 2018 heb ik Stichting Zilveren Maan opgericht. Met de stichting zetten we rouw en verlies meer op de kaart, door onder andere lotgenotengroepen aan te bieden voor scholen in de regio Castricum en inmiddels ook daarbuiten.

Mijn gezinssituatie 
In 2000 ben ik getrouwd met Johan. Voordat wij gingen trouwen hebben we samen een wereldreis van zeven maanden gemaakt waar ik nog elke dag iets aan heb of aan herinnerd wordt. In 2003 zijn Robert en Erik bij ons komen wonen en een half jaar later is onze zoon Ruben geboren. In 2007 kregen we, als kers op de taart, onze dochter Isa. Onze gezinssituatie is bijzonder en dat realiseer ik me en gelukkig kunnen we daar goed over praten. Het is niet altijd makkelijk geweest omdat iedereen zich heeft aangepast aan het nieuw gevormde gezin. We kijken nu ook terug met elkaar op een roerige, indrukwekkende en liefdevolle tijd.

Wat doe ik in mijn vrije tijd? 
Ik zit graag op de race- of spinfiets of de mountainbike. Daarnaast hou ik van muziek luisteren en mediteren en wandelen. Het verder ontwikkelen op het gebied van rouw en verlies blijft mijn passie, ook in mijn vrije tijd.